Kwestia alimentów, czyli świadczeń pieniężnych przeznaczonych na utrzymanie i wychowanie dziecka, budzi wiele pytań i wątpliwości. Głównym celem alimentów jest zapewnienie dziecku warunków niezbędnych do jego prawidłowego rozwoju fizycznego, psychicznego i społecznego. Prawo jasno określa, że środki te powinny być wydatkowane przede wszystkim na zaspokojenie podstawowych potrzeb małoletniego, ale zakres ten jest znacznie szerszy, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Zrozumienie, na co konkretnie mogą być przeznaczane alimenty, pozwala na bardziej świadome zarządzanie budżetem rodzinnym i zapewnia dziecku wszystko, czego potrzebuje do szczęśliwego i zdrowego dorastania.
Alimenty nie są swobodną gratyfikacją dla rodzica sprawującego bezpośrednią opiekę, lecz narzędziem prawnym służącym ochronie interesów dziecka. Oznacza to, że każde wydatkowanie środków powinno być ukierunkowane na dobro małoletniego. Rodzic zobowiązany do płacenia alimentów może domagać się od drugiego rodzica informacji o sposobie wydatkowania tych środków, a w przypadku rażących nieprawidłowości, może nawet wystąpić do sądu o zmianę sposobu płacenia alimentów lub ich obniżenie. Ważne jest, aby obie strony miały świadomość odpowiedzialności, jaka spoczywa na nich w kontekście finansowego wspierania rozwoju potomstwa.
Decyzje dotyczące wysokości alimentów oraz ich przeznaczenia zapadają zazwyczaj w sądzie rodzinnym. Sąd bierze pod uwagę wiele czynników, takich jak dochody rodziców, potrzeby dziecka, a także jego wiek i stan zdrowia. Niezależnie od tego, czy wyrok sądowy jest prawomocny, czy też ustalenia są polubowne, fundamentalną zasadą pozostaje prymat dobra dziecka. Zarówno rodzic płacący, jak i ten otrzymujący świadczenia, powinni kierować się tą zasadą, aby zapewnić małoletniemu jak najlepsze warunki do życia i rozwoju.
Artykuł ten ma na celu szczegółowe omówienie, w jaki sposób alimenty mogą i powinny być wykorzystywane, aby w pełni odpowiadały swoim założeniom. Przedstawimy praktyczne przykłady wydatków, które mieszczą się w definicji alimentów, a także omówimy sytuacje, w których można kwestionować sposób ich wykorzystania. Zrozumienie tych aspektów jest kluczowe dla każdego, kto jest zaangażowany w proces alimentacyjny, niezależnie od tego, czy jest zobowiązany do ich płacenia, czy też je otrzymuje.
Dla jakich potrzeb dziecka przeznaczone są alimenty
Podstawowe potrzeby dziecka, na które przeznacza się alimenty, obejmują szeroki zakres wydatków związanych z jego codziennym funkcjonowaniem. Należą do nich przede wszystkim koszty związane z wyżywieniem, zapewniającym zbilansowaną dietę dostosowaną do wieku i aktywności fizycznej dziecka. Równie istotne są wydatki na odzież i obuwie, które muszą być dostosowane do sezonu, rozmiaru i indywidualnych potrzeb dziecka, uwzględniając także jego preferencje estetyczne w rozsądnym zakresie. Opieka zdrowotna, w tym zakup leków, wizyty lekarskie, rehabilitacja czy koszty związane z utrzymaniem dobrego stanu zdrowia, stanowi kolejną kluczową kategorię wydatków.
Koszty związane z edukacją dziecka są również nieodłącznym elementem jego rozwoju i powinny być pokrywane z alimentów. Obejmuje to czesne w placówkach edukacyjnych, zakup podręczników, materiałów piśmiennych, zeszytów, a także opłaty za zajęcia dodatkowe, takie jak korepetycje, kursy językowe, zajęcia sportowe czy artystyczne, które wspierają rozwój talentów i zainteresowań dziecka. Nie można zapominać o wydatkach związanych z mieszkaniem, takich jak czynsz, rachunki za media, czy wyposażenie pokoju dziecka, które powinno być dostosowane do jego wieku i potrzeb, zapewniając komfort i bezpieczeństwo. Dodatkowo, alimenty pokrywają koszty związane z rozrywką i wypoczynkiem, co jest niezwykle ważne dla prawidłowego rozwoju psychicznego i społecznego dziecka. Zaliczają się do tego wyjścia do kina, teatru, muzeum, zakup książek czy gier edukacyjnych, a także kieszonkowe na drobne wydatki.
Ważne jest, aby pamiętać, że zakres potrzeb dziecka stale ewoluuje wraz z jego wiekiem i rozwojem. Alimenty powinny być zatem elastycznie dostosowywane do zmieniających się okoliczności. Oprócz bieżących wydatków, alimenty mogą być również przeznaczane na bardziej strategiczne cele, takie jak oszczędności na przyszłość, na przykład na studia, czy też na pokrycie kosztów związanych z przygotowaniem do samodzielnego życia. W niektórych sytuacjach, alimenty mogą być również wykorzystane na zakup większych przedmiotów, takich jak rower czy komputer, jeśli są one niezbędne do nauki lub rozwoju dziecka. Kluczowe jest, aby wszystkie wydatki były uzasadnione i służyły dobru dziecka.
Alimenty obejmują szeroki wachlarz potrzeb, od podstawowych po te związane z rozwojem i przyszłością dziecka:
- Wyżywienie dostosowane do wieku i aktywności dziecka.
- Odzież i obuwie sezonowe oraz odpowiednie do potrzeb.
- Koszty związane z opieką zdrowotną, w tym leki i rehabilitacja.
- Edukacja, obejmująca podręczniki, materiały szkolne i zajęcia dodatkowe.
- Koszty utrzymania i wyposażenia mieszkania dziecka.
- Wydatki na rozrywkę, wypoczynek i rozwijanie zainteresowań.
- Kieszonkowe na drobne wydatki i samodzielne zakupy.
- Oszczędności na przyszłe cele edukacyjne lub start w dorosłość.
- Zakup niezbędnych sprzętów sportowych lub edukacyjnych.
Odpowiedzialność rodziców w kwestii wydatkowania środków alimentacyjnych
Odpowiedzialność rodziców za prawidłowe wydatkowanie środków alimentacyjnych jest kluczowym elementem ochrony praw dziecka. Rodzic sprawujący bezpośrednią opiekę nad dzieckiem, który otrzymuje świadczenia alimentacyjne, ma obowiązek przeznaczać te środki na zaspokojenie bieżących potrzeb małoletniego. Oznacza to, że pieniądze te nie mogą być traktowane jako własność rodzica, ale jako fundusz dedykowany wyłącznie dziecku. Wszelkie wydatki powinny być racjonalne i służyć dobru dziecka, a nie zaspokajaniu potrzeb dorosłego opiekuna.
W przypadku wątpliwości lub podejrzeń o niewłaściwe wykorzystanie alimentów, rodzic zobowiązany do ich płacenia ma prawo do uzyskania informacji od drugiego rodzica na temat sposobu wydatkowania tych środków. Może to przybrać formę prośby o przedstawienie rachunków, faktur lub innych dokumentów potwierdzających wydatki na dziecko. Jeśli te wyjaśnienia nie są satysfakcjonujące, a istnieją uzasadnione podstawy, aby sądzić, że pieniądze są marnotrawione, przeznaczane na cele niezwiązane z dzieckiem lub że potrzeby dziecka nie są odpowiednio zaspokajane, rodzic płacący alimenty może wystąpić do sądu z wnioskiem o zmianę sposobu płacenia alimentów. Może to obejmować na przykład ustanowienie zarządu powierniczego nad środkami lub przekazywanie części alimentów bezpośrednio na pokrycie konkretnych potrzeb dziecka, np. opłat za szkołę czy zajęcia dodatkowe.
Należy podkreślić, że sąd przy podejmowaniu decyzji o sposobie wydatkowania alimentów zawsze kieruje się dobrem dziecka. Nie jest to narzędzie do karania jednego z rodziców, ale mechanizm zapewniający, że środki finansowe trafiają tam, gdzie są najbardziej potrzebne. W skrajnych przypadkach, gdy dochodzi do rażącego zaniedbania obowiązków rodzicielskich i marnotrawienia środków, sąd może nawet rozważyć odebranie władzy rodzicielskiej lub ograniczenie jej. Dlatego tak ważne jest, aby rodzic otrzymujący alimenty podchodził do tego obowiązku z pełną odpowiedzialnością i transparentnością.
Sposoby monitorowania i weryfikacji wydatków alimentacyjnych:
- Prośba o przedstawienie dokumentów potwierdzających wydatki (rachunki, faktury).
- Regularna komunikacja z drugim rodzicem na temat bieżących potrzeb dziecka.
- Ustalenie wspólnego budżetu na potrzeby dziecka, jeśli to możliwe.
- W przypadku wątpliwości, wystąpienie do sądu z wnioskiem o zmianę sposobu płacenia alimentów.
- Możliwość ustanowienia zarządu powierniczego nad środkami alimentacyjnymi.
Jakie wydatki dodatkowe mogą być pokryte z alimentów na dziecko
Oprócz podstawowych potrzeb, alimenty mogą być również przeznaczone na pokrycie wydatków związanych z rozwojem dziecka, które wykraczają poza codzienne funkcjonowanie. Mowa tu przede wszystkim o kosztach związanych z edukacją i rozwojem zainteresowań. Mogą to być opłaty za dodatkowe lekcje, kursy językowe, zajęcia sportowe, muzyczne lub artystyczne, które nie są finansowane przez szkołę publiczną. Celem tych wydatków jest wszechstronny rozwój dziecka, wspieranie jego talentów i pasji, a także budowanie jego kompetencji na przyszłość. Warto podkreślić, że sąd przy ustalaniu wysokości alimentów bierze pod uwagę te potencjalne wydatki, jeśli zostaną one odpowiednio uzasadnione.
Alimenty mogą również pokrywać koszty związane z leczeniem i rehabilitacją, które wykraczają poza standardowy zakres opieki medycznej. Dotyczy to na przykład kosztów prywatnych wizyt u specjalistów, terapii, leczenia ortodontycznego, zakupu specjalistycznego sprzętu medycznego czy rehabilitacyjnego, a także wyjazdów na turnusy rehabilitacyjne. Wszystkie te wydatki muszą być udokumentowane i mieć na celu poprawę stanu zdrowia dziecka lub jego dobrostan fizyczny. Ważne jest, aby rodzic sprawujący opiekę wykazał, że powyższe wydatki są niezbędne i służą bezpośrednio dziecku.
Kolejną kategorią wydatków, które mogą być finansowane z alimentów, są te związane z przygotowaniem dziecka do samodzielności. Obejmuje to na przykład koszty kursów prawa jazdy, kursów zawodowych, czy też gromadzenie środków na pierwszy wkład własny na mieszkanie w przyszłości. Są to inwestycje w przyszłość dziecka, które pomogą mu w wejściu w dorosłe życie. Warto również wspomnieć o kosztach związanych z wypoczynkiem i rekreacją, takich jak kolonie, obozy, wyjazdy wakacyjne, które mają na celu regenerację sił dziecka, jego rozwój społeczny i zdobywanie nowych doświadczeń. Wszystkie te wydatki powinny być uzasadnione potrzebami dziecka i jego rozwojem, a sąd zawsze bierze pod uwagę możliwości finansowe rodziców przy ocenie zasadności takich kosztów.
Przykłady dodatkowych wydatków pokrywanych z alimentów:
- Koszty kursów językowych, sportowych, muzycznych i artystycznych.
- Opłaty za prywatne konsultacje lekarskie i specjalistyczne terapie.
- Zakup specjalistycznego sprzętu medycznego lub rehabilitacyjnego.
- Wydatki związane z wyjazdami na kolonie, obozy i zimowiska.
- Koszty związane z nauką jazdy i zdobywaniem prawa jazdy.
- Oszczędności na przyszłe studia lub zakup nieruchomości.
- Wydatki związane z podróżami edukacyjnymi lub wymianami międzynarodowymi.
W jaki sposób sąd ustala wysokość alimentów na dziecko
Ustalenie wysokości alimentów na dziecko przez sąd jest procesem złożonym, który opiera się na analizie kilku kluczowych czynników. Podstawą prawną jest art. 135 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Sąd bierze pod uwagę zarówno potrzeby dziecka, jak i możliwości finansowe rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów, a także sytuację finansową rodzica sprawującego bezpośrednią opiekę nad dzieckiem.
Pierwszym krokiem jest szczegółowe zbadanie usprawiedliwionych potrzeb dziecka. Obejmuje to koszty związane z jego wyżywieniem, odzieżą, obuwiem, leczeniem, edukacją, wychowaniem i zaspokojeniem jego potrzeb kulturalnych i rekreacyjnych. Sąd analizuje wiek dziecka, stan jego zdrowia, etap rozwoju, potrzeby edukacyjne i wychowawcze, a także jego zainteresowania i pasje. W przypadku dzieci niepełnosprawnych lub przewlekle chorych, koszty leczenia i rehabilitacji mogą stanowić znaczną część usprawiedliwionych potrzeb. Sąd może również uwzględnić przyszłe potrzeby dziecka, na przykład związane z jego edukacją wyższą.
Następnie sąd ocenia zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego rodzica. Analizuje jego dochody z pracy, ale także inne źródła dochodów, takie jak wynajem nieruchomości, zyski z inwestycji czy świadczenia socjalne. Sąd bierze pod uwagę również jego styl życia i ewentualne ukrywanie dochodów. Ważne jest, aby zobowiązany rodzic przedstawiał rzetelne informacje o swojej sytuacji finansowej. Sąd może również obniżyć alimenty, jeśli zobowiązany rodzic udowodni, że jego możliwości zarobkowe są ograniczone z przyczyn niezależnych od niego, na przykład z powodu choroby czy utraty pracy.
Kolejnym aspektem jest ocena zarobkowych i majątkowych możliwości rodzica sprawującego bezpośrednią opiekę nad dzieckiem. Choć zazwyczaj nie jest on zobowiązany do płacenia alimentów, jego sytuacja finansowa wpływa na wysokość świadczeń. Sąd bierze pod uwagę, czy rodzic ten pracuje i jakie ma dochody, a także czy posiada majątek, który mógłby przyczynić się do zaspokojenia potrzeb dziecka. Zasada równej stopy życiowej rodziców, choć nie jest bezwzględnie stosowana, jest często brana pod uwagę, aby dziecko nie żyło na znacznie niższym poziomie niż jego rówieśnicy z pełnych rodzin.
Podsumowując, sąd ustala wysokość alimentów, biorąc pod uwagę następujące elementy:
- Usprawiedliwione potrzeby dziecka, uwzględniające jego wiek, stan zdrowia i rozwój.
- Koszty utrzymania, edukacji, leczenia i rozwoju zainteresowań dziecka.
- Możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów.
- Sytuację finansową rodzica sprawującego bezpośrednią opiekę nad dzieckiem.
- Zasada równej stopy życiowej rodziców, jako jeden z czynników branych pod uwagę.
- Potencjalne przyszłe potrzeby dziecka, np. związane ze studiami.
W jakich sytuacjach można kwestionować sposób wydatkowania otrzymanych alimentów
Kwestionowanie sposobu wydatkowania otrzymanych alimentów jest prawem rodzica zobowiązanego do ich płacenia, jeśli istnieją uzasadnione podejrzenia o niewłaściwe wykorzystanie środków. Podstawowym warunkiem jest posiadanie dowodów, które potwierdzają te przypuszczenia. Nie wystarczą bowiem luźne domysły czy emocje, ale konkretne fakty i dokumenty. Najczęstszym powodem kwestionowania jest sytuacja, w której rodzic sprawujący opiekę nad dzieckiem nie zapewnia mu odpowiednich warunków życiowych, mimo regularnego otrzymywania świadczeń alimentacyjnych. Może to objawiać się brakiem podstawowych artykułów spożywczych, nieodpowiednią odzieżą, brakiem możliwości zaspokojenia potrzeb edukacyjnych czy zdrowotnych dziecka.
Drugim istotnym aspektem jest sytuacja, w której rodzic otrzymujący alimenty wydatkuje je na własne potrzeby, nie związane bezpośrednio z dzieckiem. Przykłady to nadmierne wydatki na dobra luksusowe, alkohol, hazard czy inne używki, które nie służą dobru małoletniego. W takich przypadkach rodzic płacący alimenty może domagać się przedstawienia rachunków i faktur potwierdzających wydatki na dziecko. Jeśli te dokumenty nie istnieją lub są niewystarczające, a jednocześnie istnieją dowody na inne, nieuzasadnione wydatki, można podjąć kroki prawne.
Aby skutecznie zakwestionować sposób wydatkowania alimentów, należy przede wszystkim zebrać wszelkie dostępne dowody. Mogą to być zdjęcia, zeznania świadków (np. nauczycieli, sąsiadów, członków rodziny), korespondencja z drugim rodzicem, a także dokumenty finansowe, jeśli uda się je zdobyć. Następnie należy złożyć w sądzie rodzinnym wniosek o zmianę sposobu płacenia alimentów. Wniosek ten powinien zawierać szczegółowe uzasadnienie, przedstawiające dowody na niewłaściwe wydatkowanie środków i wskazujące na konkretne potrzeby dziecka, które nie są zaspokajane.
Sąd po rozpatrzeniu wniosku może podjąć różne decyzje. Może na przykład nakazać przekazywanie części alimentów bezpośrednio na konto dziecka lub ustanowić zarząd powierniczy nad środkami. W skrajnych przypadkach, gdy dochodzi do rażącego zaniedbania obowiązków, sąd może rozważyć również ograniczenie lub pozbawienie władzy rodzicielskiej. Ważne jest, aby pamiętać, że celem tych działań jest zawsze ochrona dobra dziecka i zapewnienie mu prawidłowego rozwoju. Proces kwestionowania wydatkowania alimentów jest złożony i wymaga dobrego przygotowania oraz solidnych dowodów.
Kiedy można zakwestionować sposób wydatkowania alimentów:
- Gdy dziecko nie otrzymuje podstawowych artykułów żywnościowych i odzieżowych.
- Kiedy potrzeby zdrowotne i edukacyjne dziecka nie są zaspokajane.
- Jeśli środki alimentacyjne są wydatkowane na używki, alkohol lub hazard.
- W przypadku nadmiernych wydatków na dobra luksusowe, niepotrzebne dziecku.
- Gdy brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających wydatki na dziecko.
- W sytuacji, gdy dziecko jest zaniedbane fizycznie lub emocjonalnie.
Koszty związane z utrzymaniem mieszkania a obowiązek alimentacyjny rodziców
Koszty związane z utrzymaniem mieszkania, w którym mieszka dziecko, stanowią istotny element kosztów jego utrzymania i wychowania. Zgodnie z polskim prawem, obowiązek alimentacyjny obejmuje nie tylko bieżące potrzeby dziecka, takie jak wyżywienie czy odzież, ale także zapewnienie mu odpowiednich warunków mieszkaniowych. Oznacza to, że część środków alimentacyjnych może być przeznaczona na pokrycie czynszu, rachunków za media, a także na remonty lub wyposażenie mieszkania, jeśli są one niezbędne do zapewnienia dziecku komfortowych i bezpiecznych warunków życia.
W przypadku, gdy dziecko mieszka z jednym z rodziców, koszty utrzymania mieszkania obciążają zazwyczaj oboje rodziców proporcjonalnie do ich możliwości finansowych. Rodzic sprawujący bezpośrednią opiekę pokrywa te koszty z własnych środków oraz z otrzymanych alimentów, podczas gdy drugi rodzic partycypuje w nich poprzez płacenie alimentów. Sąd przy ustalaniu wysokości alimentów bierze pod uwagę realne koszty utrzymania mieszkania, w tym czynsz, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, ogrzewanie, a także koszty związane z wywozem śmieci czy konserwacją. Ważne jest, aby te koszty były usprawiedliwione i odpowiadały rzeczywistym potrzebom dziecka.
Jeśli dziecko mieszka w mieszkaniu należącym do rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów, jego wkład w utrzymanie mieszkania jest już częściowo realizowany poprzez udostępnienie lokum. W takiej sytuacji, jego obowiązek alimentacyjny może obejmować pokrycie części kosztów mediów, remontów lub innych wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania. Kluczowe jest, aby wszystkie te ustalenia były jasne i transparentne, a w razie wątpliwości, sąd może pomóc w określeniu podziału kosztów.
Warto zaznaczyć, że dziecko ma prawo do posiadania własnego pokoju, jeśli jest to możliwe ze względu na warunki mieszkaniowe. Koszty związane z wyposażeniem tego pokoju, np. zakup łóżka, biurka, szafy, również mogą być uwzględnione w ramach alimentów. Celem jest zapewnienie dziecku przestrzeni do nauki, odpoczynku i rozwoju. W przypadku, gdy rodzice nie są w stanie porozumieć się w kwestii podziału kosztów utrzymania mieszkania, sąd może podjąć stosowną decyzję, kierując się przede wszystkim dobrem dziecka.
Alimenty a koszty utrzymania mieszkania dziecka:
- Pokrycie części czynszu i opłat za media (prąd, gaz, woda, ogrzewanie).
- Finansowanie niezbędnych remontów i modernizacji mieszkania.
- Zakup mebli i wyposażenia do pokoju dziecka.
- Pokrycie kosztów związanych z wywozem śmieci i utrzymaniem czystości.
- Ustalenie partycypacji w kosztach, jeśli dziecko mieszka z rodzicem zobowiązanym do alimentów.
- Zapewnienie dziecku odpowiedniej przestrzeni do nauki i odpoczynku.
Wsparcie finansowe dla dziecka z OC przewoźnika w razie wypadku
Choć alimenty są podstawową formą wsparcia finansowego dla dziecka, istnieją sytuacje, w których może ono otrzymać dodatkowe środki, szczególnie w przypadku wypadku. Jeśli wypadek, któremu ulegnie dziecko, jest wynikiem działania lub zaniechania przewoźnika, poszkodowany może dochodzić odszkodowania z polisy OC przewoźnika. Jest to zabezpieczenie finansowe, które ma na celu pokrycie szkód poniesionych w wyniku zdarzenia, w tym kosztów leczenia, rehabilitacji, a także rekompensaty za doznaną krzywdę i cierpienie.
W przypadku, gdy dziecko doznało uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku komunikacyjnego, z winy przewoźnika, jego rodzice lub opiekunowie prawni mogą wystąpić do ubezpieczyciela przewoźnika z roszczeniem o wypłatę odszkodowania. Odszkodowanie to może obejmować zwrot wszelkich poniesionych kosztów związanych z leczeniem, rehabilitacją, zakupem leków, sprzętu medycznego, a także koszty dojazdów do placówek medycznych. Dodatkowo, poszkodowanemu dziecku przysługuje zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, czyli za cierpienie fizyczne i psychiczne.
Wysokość odszkodowania z OC przewoźnika jest ustalana indywidualnie w każdym przypadku i zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj i zakres doznanych obrażeń, długość procesu leczenia i rehabilitacji, a także wpływ wypadku na przyszłe życie dziecka. Sąd, rozpatrując sprawę, bierze pod uwagę opinię biegłych lekarzy, dokumentację medyczną, a także zeznania świadków. Ważne jest, aby wszystkie roszczenia były poparte odpowiednimi dowodami, potwierdzającymi związek przyczynowy między wypadkiem a doznanymi szkodami.
W sytuacji, gdy poszkodowane dziecko jest małoletnie, jego prawnymi przedstawicielami w postępowaniu o odszkodowanie są rodzice lub opiekunowie prawni. Mogą oni reprezentować dziecko samodzielnie lub skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, na przykład adwokata lub radcy prawnego, specjalizującego się w sprawach o odszkodowanie. Działanie z pomocą specjalisty zwiększa szanse na uzyskanie należnego odszkodowania, ponieważ prawnicy posiadają odpowiednią wiedzę i doświadczenie w negocjacjach z ubezpieczycielami i prowadzeniu spraw sądowych. Warto pamiętać, że odszkodowanie z OC przewoźnika stanowi dodatkowe wsparcie dla dziecka i ma na celu wyrównanie poniesionych strat.
Świadczenia z OC przewoźnika po wypadku dziecka:
- Pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji dziecka.
- Zwrot kosztów dojazdów do placówek medycznych.
- Odszkodowanie za doznaną krzywdę, cierpienie fizyczne i psychiczne.
- Rekompensata za utracone zarobki rodziców, jeśli musieli oni opiekować się dzieckiem.
- Pokrycie kosztów związanych z zakupem specjalistycznego sprzętu medycznego.
- Możliwość uzyskania renty w przypadku trwałego kalectwa lub niezdolności do pracy.
